 | this on Facebook! |
Have you ever realized that our world (the earth of course) is getting smaller as days pass?
We can't feel it moving (aside from earthquakes that moves some land an inch to the left or to the right, going north or going south) but it is indeed slowly shrinking.
Senti mode pa rin ako dahil sobrang hindi ko alam ngayon kung pano ba ang gagawin ko.
Negatibo nanaman. Tsk. Eh sa yun talaga, wala na akong magagawa.
Ang tagal ng pag-cope ko sa mga problema kaya matagal din na nawala ang baliw side ko. Ah hindi, baliw pa rin pala ako kaso hindi na lang masyadong halata...halatang halata pala.
Mula kagabi at hanggang ngayon puro mga nakakalokang sagot ng mga teacher ang naririnig ko. Natatawa lang ako.
The saddest part in a relationship is the end of it.
No. I am not going to commit suicide not even a suicide note. Naipost ko lang ito dahil sa naging takbo ng usapan namin ng aking beau.
Hitsamper! (It's unfair!) At sabi ko nga sa wall post ko "Life is never unfair. It just so happen that you are being surrounded by people who is so unfair and makes your life so miserable." O ha! Pag tinatamaan ako ng sama ng loob nakakapag-English ako at nakakagawa ako ng maiksing statement na ganyan. Minsan lang yan.
Buwan na ang lumipas mula nang ako ay nagpost dito at yun ay bago ko ipagdiwang ang aking pagdadalaga (ahem).
 |  |
 |
Ako si Klet. Isang palaboy. Mabait at medyo (lang) makulet. May ilang tumatawag sa akin ng Mako o Makoy. Dati akong adik pero ngayon, adik pa din. Marami akong gustong gawin--gusto kong matulog, kumain, manood ng TV/sine, tumambay, mag-shopping, gumastos, lumaboy, dumaldal, tumawa, mangulit, magsungit, magchat, magblog, magforum, mangulekta (coins, stamps, tissue, chocolate wrapper, atbpang basurang pwedeng ipunin), at kung anu-ano pa. Ako si Klet.
